SYNC – Elle Lepoutre

Het grootste deel van de tijd vergat Lucinda dat deze wereld niet echt was. Alles leek als twee druppels water op de aarde. De wolkenlucht, het gras, de honden, de seizoenen, haar tekenpotlood. Alleen de wind was anders. Zachter. De meeste mensen letten er niet op, wist ze. Zij deed het soms. Als ze van de redactievergadering kwam en naar huis fietste. De gevallen herfstbladeren schoven knisperend over het asfalt, een paar straten verderop klonk het belletje van de tram en de wind raakte zacht haar wang, als de hand van een geest. Nog drie dagen werd er gezegd. Nog drie dagen op deze planeet en dan… Niemand wist het.

Lees verder in Sintel 1, Jaargang 2, te bestellen via sinteltijdschrift@gmail.com