Voorproefjes

Tweestromenland – Willem Thies

Te zachtmoedig voor de oorlog, deserteerde hij en ontvluchtte
Tweestromenland. In de Noordzeedelta aangekomen, werd een container
papieren over hem uitgestort. Nauwgezet vulde hij ze in. Hij trok
nummertjes en sloot zich aan in de rij. Belde de instanties
en werd doorverbonden met een automaat die enkel nee
kon zeggen. Hij sprak in zijn oosterse tongval, bewoog
zijn oosterse ledematen en werd een veroveraar van vrouwen-
harten, borsten, monden, vulva’s, anussen. Hij bezocht
festivals en liet zich uitnodigen op nachtelijke hotelkamers,
een laatste glas, nam de vrouw die hem toekwam, met kalm
geweld, hij is een man.

Lees verder in Sintel 1, Jaargang 1, te bestellen via sinteltijdschrift@gmail.com

Geen Don Corleones meer – Maarten Buser

 

Over hiphop, traditie en The Roots

The Black CNN

Door zijn (van oorsprong) maatschappelijke betrokkenheid wordt hiphop voor niets wordt geregeld ‘The Black cnn’ genoemd, in navolging van Public Enemy-rapper Chuck D’s uitspraak ‘Rap is cnn for black people’. Die vergelijking draagt ook visuele associaties in zich: het beeld is soms even indringend als aansprekend. Eerdere ‘zwarte muziek’ (een rare term eigenlijk) mist die visuele kwaliteit soms. Marvin Gaye heeft het maatschappelijk betrokken album What’s Going On gemaakt, maar nergens wordt het onrecht dat hij aan de kaak stelt echt plastisch. Gaye keek met onbegrip naar de wereld om hem heen. Hij wist niet wat er aan de hand was, en wellicht lukte het hem daarom niet om maatschappelijke problemen duidelijk te benoemen. Sly Stone noemde als reactie op Gaye een van zijn albums There’s a Riot Goin’ On.

Lees verder in Sintel 1, Jaargang 1, te bestellen via sinteltijdschrift@gmail.com

Vuilnisman van de staat

Den Haag! ’s-Gravenhage!

Ooit zo deftig, ooit zo dicht, was de Residentie in deze nieuwe eeuw brutaal en open geworden, een streberige waagal met grootschalig profiel.
Ze had het grijs-bruin-groene imago van ambtenaren en geriatrie, kale kak en speelgoedofficieren furieus de Noordzee in gespoeld. De burgerlijke bakens verzet, de etnische pool roekeloos gemixt, en soms, op de koop toe, moedig bankroet, beminde ze al wat smoel en vuisten had en een supersnelle bezem voerde.

Lees verder in Sintel 1, Jaargang 1, te bestellen via sinteltijdschrift@gmail.com

Kousbroek’s kerker

De mythe van het individualisme en de actualiteit van Norbert Elias

Zo gek is het ook niet om die wirwar van belangen en strevingen te willen ontvluchten. Te denken dat je aan deze arena, deze kerker kunt ontsnappen.
Te denken dat je kunt leven van je zelfgeteelde kromme wortelen. Daarin onderscheidt het eerder genoemde zwembadmeisje met haar escape from the world zich van Kousbroeks noodlotsgezang. Die laatste wil die wereld juist ín – om al die andere eenzame kloppers op kerkermuren te bevrijden en, waar het ‘de helft van de mensheid’ betreft, als een Humbert Humbert te bevrijen.

Lees verder in Sintel 1, Jaargang 1, te bestellen via sinteltijdschrift@gmail.com

Vlees – Frank Scheelen

‘Wat zou je met me willen doen?’ schreef ze.
‘Ik zou je willen roosteren aan een spit.’
‘Mmmm…’ Ze rekte de m’s uit tot ze de andere kant van het scherm raakten.
‘Daarna zou ik je billen en borsten opeten.’
‘Ik wil geslacht worden als een varken,’ schreef ze, ‘en daarna opgehangen aan een vleeshaak.’
‘Is dat werkelijk wat je wil?’
‘Ik weet het niet,’ schreef ze, ‘maar ik ben een varken.’

Lees verder in Sintel 1, Jaargang 2, te bestellen via sinteltijdschrift@gmail.com

SYNC – Elle Lepoutre

Het grootste deel van de tijd vergat Lucinda dat deze wereld niet echt was. Alles leek als twee druppels water op de aarde. De wolkenlucht, het gras, de honden, de seizoenen, haar tekenpotlood. Alleen de wind was anders. Zachter. De meeste mensen letten er niet op, wist ze. Zij deed het soms. Als ze van de redactievergadering kwam en naar huis fietste. De gevallen herfstbladeren schoven knisperend over het asfalt, een paar straten verderop klonk het belletje van de tram en de wind raakte zacht haar wang, als de hand van een geest. Nog drie dagen werd er gezegd. Nog drie dagen op deze planeet en dan… Niemand wist het.

Lees verder in Sintel 1, Jaargang 2, te bestellen via sinteltijdschrift@gmail.com

Zoutzuur – Caroline Ligthart

Toen ik drie was wilde ik heel graag een motorfiets. Ik kreeg een driewieler.

Al die dingen die je leven beïnvloeden. Feestgedruis in de verte bijvoorbeeld. Muziek. Dansende mensen, gillende mensen, lachende mensen op Koningsdag. Zo veel feestende mensen op straat dat het ongepast is om alleen binnen te blijven. Meedoen. Maar met wie?

Lees verder in Sintel 1, Jaargang 1, te bestellen via sinteltijdschrift@gmail.com